آیا پرندگانی مثل کلاغ و طوطی واقعامیتوانند حرف بزنند؟ (به همراه فایلهای تصویری)
آیا پرندگانی مثل کلاغ و طوطی واقعامیتوانند حرف بزنند؟ (به همراه فایلهای تصویری)
شیلا درگوش سندباد چه میگفت؟!
عطار نیشابوری در مثنوی بزرگ و حماسیاش، منطقالطیر (سخن پرندگان)، داستان پرندگانی را بازمیگوید که به نوبت درباره سفر به پیشگاه سیمرغ صحبت میکنند. این داستان در زمان خودش صرفا داستانی تمثیلی بود؛ اگر این داستان را یکی از نویسندگان قرن نوزدهم مینوشت به عنوان یک شاهکار فانتزی مشهور میشد؛ ولی اگر این داستان را یک نویسنده علمی- تخیلی قرن بیستم مینوشت، میتوانست ایده سخنگفتن پرندگان را به عنوان یک موضوع علمی در داستانش مطرح کند. طوطیها و میناها، دو نمونه از مشهورترین پرندگانی هستند که میان مردم به پرندگان سخنگو مشهور هستند. حتما شما هم درباره پرندگان سخنگو چیزهایی شنیدهاید یا اگر بهقدر کافی بخت یار بوده باشید، یکی دوباری با پرندهای که سلام میکند و چند کلمهای به زبان میآورد برخورد کردهاید. از داستانهای قدیمی که بگذریم، اعتقاد عامه مردم بر این است که این پرندگان در حقیقت «تقلید میکنند» و نمیفهمند چه دارند میگویند. یکی از راههای تربیت طوطیهای سخنگو همین است که طوطی را در برابر آینه بگذارند تا خیال کند یک طوطی دیگر روبهروی او نشسته و سپس از پشت آینه با او صحبت کنند تا طوطی بشنود و یاد بگیرد. حتی در شعر حافظ هم به این روش آموزش طوطی سخنگو اشاره شده است (در پس آینه طوطیصفتم داشتهاند/ آنچه استاد ازل گفت بگو، میگویم). اما آیا این روش سنتی آموزش حرف زدن به طوطی میتواند دلیل خوبی برای این باشد که پرندگان صرفاً مقلد هستند؟ اگر پرندگان سخنگو واقعاً برای حرفهایی که میزنند معنایی قائلند، میتوان پرندهای پرورشداد که بتواند با انسانها ارتباط متقابل برقرار کند؟ سؤال مهمتر اینجاست که پرندهها اصلا چرا چنین توانایی دارند؟ زیستشناسی فرگشتی چه پاسخی برای توانایی تقلید صدای آدمی، یا حتی حرف زدن در پرندگان دارد؟ آیا وجود استعداد وسیع در تقلید کلمات مختلف، خود نشانگر استعداد یادگیری زبان نیست؟ اصلاً اگر استعداد یادگیری زبان در پرندگان وجود ندارد، چرا استعداد تقلید آن را دارند؟
دانلود پیوست
با سلام و تشکر از شما دوستان عزیزی که به این ویلاگ سر زده اید.